รถจักรไอน้ำ มิกาโด เป็นรถจักรไอน้ำที่ถูกผลิตขึ้นในราวปี คศ.1897 ให้แก่ การรถไฟเอกชนของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นของ Nihon Tetsudo ในขณะนั้น โดยการจัดวางล้อแบบที่เรียกกันว่า 2-8-2 หมายถึง มีล้อขับหลัก 4 คู่ กับ ล้อลำเลียงเล็ก ๆ ด้านหน้าและหลัง อย่างละคู่
หลังจากการรถไฟเอกชนญีปุ่นรายนี้ถูกควบรวมเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาลภายใต้การนำของจักรพรรดิญี่ปุ่นจนมาในราวปี คศ.1941 สงครามอ่าวเพริล์ฮาเบอร์ ระหว่าง ญี่ปุ่น กับ อเมริกา เกิดประทุขึ้น ทำให้รถจักรไอน้ำรุ่นนี้จึงต้องถูกผันชื่อเปลี่ยนนามกลับไปหาความเป็นอเมริกันดั้งเดิมในช่วงนั้น โดยเลือกใช้คำว่า "แมกอาเธอร์" แทนคำว่า "มิกาโด"
ประเทศไทย ได้มีการสั่งซื้อรถจักรไอน้ำมิกาโด เพื่อมาใช้ในกิจการของการรถไฟหลวง ส่วนใหญ่จะผลิตในประเทศอื่น ๆ เช่น มิกาโด (นาสมิท)ที่ผลิตในประเทศอังกฤษ, มิกาโด (บาตินยอลล์)ของฝรั่งเศส,หรือ มิกาโด ที่สมาคมและหลายบริษัทในญีปุ่นได้ผลิตขึ้นเอง ยกเว้นเพียงรุ่นเดียวที่ประเทศไทยได้รับรถจักรไอน้ำทีผลิตจากอเมริกาในช่วงสงครามคือ มิกาโด (แมกอาเธอร์) ในราวปี 2489
แมกอาเธอร์นั้น เป็นชื่อ นายพลผู้เกรียงไกรของอเมริกันชน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งในช่วงเวลานั้น ประเทศไทยตกอยู่สภาพของความวุ่นวายจากผลพวงของสงคราม ทำให้ระยะเวลานั้น รถจักรไอน้ำที่ประเทศไทยได้สั่งซื้อเข้ามา ถูกโจมตีและทำลายย่อยยับใช้การไม่ได้จำนวนมาก
หลังสงคราม มีรถจักรไอน้ำทีตกค้างสงคราม โดยการนำเข้ามาโดยกองทัพญี่ปุ่นมากมาย ซึ่งรวมทั้ง เจ้ามิกาโด รุ่นเลขที่ 380-447 ซึ่งรุ่นนี้จึงมีสมญาที่รู้จักกันในชื่อใหม่ว่า "แมกอาเธอร์"
แม้ในปัจจุบัน เจ้ามิกาโด (แมกอาเธอร์)จะไม่เหลือซากไว้เป็นอนุสรณ์สำหรับประวัติศาสตร์ที่ได้ผ่านวันคืนอันยาวนาน ทั้งโหดร้าย และในสถานะของผู้นำการเดินทางให้แก่คนไทย แต่ความทรงจำที่ดีสำหรับหลายคนที่ได้เคยเห็น..ได้ยินเสียง ได้เห็นรูปลักษณ์ที่ดุดันกับไฟหน้าที่ไม่เหมือนกับรุ่นอื่น ๆ รวมทั้งได้สัมผัสกับพลังลากจูงอันแข็งแกร่งของเจ้ามิกาโดแล้ว คงต้องยอมรับกันทั่วไปว่า มันคือ "ที่สุดแห่งความทรงจำ ของรถจักรไอน้ำสยาม" อีกคันหนึ่ง
